Zbliża się premiera nowego filmu o wyczynowym narciarstwie.
Czekamy z niecierpliwością!

TRAILER

TrickBoard – czym jest?

TRICKBOARD / TB /                                                    


Patrzysz na tę deskę z wałkiem i się zastanawiasz .. to proste, już wiem, to łatwe !


Istotnie, to proste, intuicyjne narzędzie do bardzo wszechstronnego treningu.
Polecam dla każdego, kto chce rozwijać czucie ciała tak potrzebne we wszelkich aktywnościach, nawet w codziennym życiu, w pracy, szkole, na ulicy, w domu, po prostu w poruszaniu się.



Dzięki właściwościom TB można:
– wykonać skuteczny trening czucia głębokiego /propriocepcja – opisana poniżej 
– trenować wszystkie partie mięśniowe
– wykonać trening na małej powierzchni np. w domu w salonie, pokoju
– wykonać nieograniczoną ilość różnych ćwiczeń
– świetnie się bawić samemu lub ze znajomymi

Czucie ciała to pozytywne zjawisko oddziałujące bardzo korzystnie na nasze zdrowie fizyczne jak i psychiczne.



Za czucie ciała odpowiada zmysł propriocepcjipodpowiadający mózgowi kochanemu jak ułożone są względem siebie części naszego ciała i jak się względem siebie poruszają bez patrzenia.
To nic innego jak orientacja położenia własnego ciała, kontroli ruchu
i planowania go, napięcia mięśni, stabilizacji i odpowiedniego skoordynowania tych wszystkich sygnałów, do prawidłowego – bezpiecznego wykonania danej czynności.

”Pani propriocepcja” jest więc konieczna do osiągnięcia prawidłowej koordynacji ruchowej i równowagi przestrzennej.
Znaczenie tych dwóch cech w sporcie na każdym poziomie jest fundamentalne.



Poprzez odpowienie ćwiczenia:
– poprawimy nasze czucie głębokie i tym samym zmniejszymy ryzyko
wystąpienia kontuzji
– wpłyniemy na ekonomię i płynność ruchu, co dalej przekłada się też na styl
w jakim się poruszamy :)

Zalety TB:
– uniwersalny ( możliwość zastosowania ćwiczeń kształtujących różne grupy
mięśniowe )
– możesz ćwiczyć różne cechy motoryczne ( siła, koordynacja, zwinność .. )
– wytrzymały, trwały
– duży wybór grafik desek
dostępna wersja Junior dla dzieci
– łatwy w transporcie
– można ćwiczyć wszędzie na równej, niewielkiej powierzchni ( począwszy od
podłogi w pokoju po chodnik, plac zabaw, zielone skwery, nawet na plaży
podłożysz np. europaletę, dywanik i już .. )


– doskonale nadaje się do tzw. street area

                                       

                             



    Zapraszam zatem do kolejnych 3 części ( postów ) poświęconych TB,
tym razem praktycznych. Znajdziecie tam video szkolenie,wskazówki oraz pomysły na wspólną zabawę.
Zawsze będziecie mogli tu zajrzeć, coś sobie przypomnieć, podpatrzeć lub zostawić własne komentarze.
                                                                                


                                                                          źródło:Trickboard.pl, własne

Dekalog bezpiecznej jazdy na stokach

Witajcie !

   
     Zbliża się zima, niedługo wyjedziemy na stoki.
Większość osób jeżdżących zapewne słyszała o zasadach bezpiecznej jazdy spisanych w ski dekalogu bądź nawet je zna. Niemniej warto sobie je przypomnieć i oczywiście stosować. 
Zapraszam do obejrzenia filmu przygotowanego wspólnie przez Stowarzyszenie Instruktorów i Trenerów Narciarstwa wraz PZU SA. 

Poniżej filmu zamieściłem dekalog w wersji czytanej. 
Miłego oglądania i czytania !

 
Dekalog Narciarza ( FIS )
1. Wzgląd na inne osoby
Każdy narciarz i snowboarder powinien zachowywać się w taki sposób, aby nie stwarzać niebezpieczeństwa ani szkody dla innej osoby.


2. Panowanie nad szybkością i sposobem jazdy
Narciarz i snowboarder powinien zjeżdżać z szybkością dostosowaną do swoich umiejętności oraz rodzaju i stanu trasy, warunków atmosferycznych i natężenia ruchu.

3. Wybór kierunku jazdy
narciarz i snowboarder zjeżdżając z góry musi wybrać taki tor jazdy, aby uniknąć zderzenia z narciarzem lub snowboarderem znajdującym się przed nim.

4. Wyprzedzanie
Wyprzedzać można i z góry i z dołu, i z prawej i z lewej, ale tylko w takiej odległości, która zapewni wyprzedzanemu narciarzowi wystarczającą przestrzeń dla wszelkich jego manewrów.

5. Ruszanie z miejsca i wjazd na drogę zjazdu
Narciarz, który wjeżdża na drogę zjazdu lub po zatrzymaniu chce znowu ruszyć, ma obowiązek sprawdzić patrząc w górę i w dół stoku, czy może to uczynić bez zagrożenia dla siebie i innych.

6. Zatrzymanie się
Należy unikać zatrzymania się na trasie zjazdu, zwłaszcza w miejscach zwężeń 
i o ograniczonej widoczności. Po ewentualnym upadku narciarz winien usunąć się z toru jazdy możliwie jak najszybciej.

7. Podchodzenie i schodzenie
Narciarz lub snowboarder powinien podchodzić lub schodzić tylko poboczem trasy, a w przypadku złej widoczności powinien zejść zupełnie z trasy. Takie samo zachowanie obowiązuje narciarzy i snowboarderów, którzy pieszo schodzą w dół.

8. Przestrzeganie znaków narciarskich
Każdy narciarz winien stosować się do znaków narciarskich ustawionych na trasach.

9. Wypadki
W razie wypadku każdy, kto znajdzie się w pobliżu winien poszkodowanemu służyć pomocą.

10. Obowiązek ujawnienia tożsamości
Każdy, obojętnie czy sprawca wypadku, poszkodowany czy też świadek musi 
w razie wypadku podać swoje dane osobowe.


Szwajcarska Komisja Zapobiegania Wypadkom ( SKUS )
Na narciarskich trasach zjazdowych i biegowych opracowała w porozumieniu 
ze stowarzyszeniem snowboardingu 6 dodatkowych reguł, które poza przestrzeganiem podstawowych reguł FIS obowiązują dodatkowo snowboardzistów. Są to:
1. noga przednia winna być mocno połączona z deską ( pasek, rzemyk, itp. )
2. przed każdą zmianą kierunku jazdy, a w szczególności przy ewolucjach tyłem,     sprawdzić za  sobą wolną przestrzeń
3. zatrzymywać się tylko na brzegu trasy, nie siadać i nie kłaść się na trasie
4. odpiętą deskę natychmiast odwrócić i położyć na śniegu wiązaniem do dołu
5. na lodowcach nie odpinać deski,
6. na wyciągach narciarskich tylna noga musi być wyjęta z wiązania.










Windsurfing sportowy dzieci i młodzieży w Polsce i nie tylko..

Witam Cię Rodzicu,
Być być może rozważasz zapisanie dziecka do sportowej grupy windsurfingowej?

Postaram się przybliżyć ten temat nie zanudzając jednocześnie :)


Post ten piszę z potrzeby odpowiedzi na wiele pytań zadawanych przez rodziców dzieci, które pokochały deskę z żaglem latem i na bazie emocji bądź innych pobudek chcą zapisać pociechę do klubu.  




Windsurfing sportowy jest dyscypliną olimpijską. Polska jest bardzomocna na świecie w tej dyscyplinie oraz pokrewnej czyli icesufingu (deska z żaglem na płozach w wydaniu lodowym).
Bardzo mocna, to znaczy osiąga corocznie na najważniejszych imprezach typu IO, MŚ, ME najwyższe trofea czyli medale.
Żeglarstwo, a w nim windsurfing, jest obecnie w złotej grupie jako dyscyplina strategiczna czyli o bardzo wysokim współczynniku szans medalowych 
w igrzyskach. Jest, można powiedzieć, pod specjalną opieką ministerstwa sportu.

Klasa olimpijska RS:X kobiet i mężczyzn, bo o niej mowa, jest bardzo wymagającą klasą zarówno pod względem przygotowania technicznego jak 
i motorycznego. Zawodnicy osiągający pułap pierwszej trzydziestki pucharu świata to ludzie mający za sobą co najmniej 10 letni okres ciężkich 
i systematycznych treningów.


Zatem żeby dostać się do ”topu świata” trzeba przejść kolejne szczeble szkolenia, które zaczynają się lokalnych klubach. Etapy tego procesu podobne są we wszystkich klubach na świecie, w Polsce jest nie inaczej.

Ta ścieżka wygląda tak:
1/ grupy naborowe – wiek 8-11 lat
2/ UKS-y najmłodsze grupy do 12 lat
3/ Techno 293 one design 5,8/ 6,8 do 14 lat
4/ Techno 293 one design 7,8 do 16 lat
5/ RS:X Junior do 18 lat
6/ RS:X Młodzieżowiec 18-21 lat
7/ RS:X Senior

Zaczyna się od naborów dziecinajlepiej w wieku 8-11 lat. Obszarem poszukiwań do naborów mogą być półkolonie żeglarskie, windsurfingowe, zielone szkoły czy też zajęcia na basenie bądź wpółpraca ze szkołami. Wyłania się w ten sposób dzieci utalentowane ruchowo, o predyspozycjach do sportu.

Sprzęt najczęściej zapewnia klub więc rodzic nie musi go kupować, nie wiedząc czy dziecko załapie bakcyla na dłużej.

   Zajęcia w utworzonych grupach naborowych charakteryzują się objętością wszechstronnych działań rozwijających motorykę bez obciążeń zagrażających jego zdrowiu. Do takich zajęć zaliczamy basen, zabawy biegowe w terenie i na boiskach, zajęcia w sali ( akrobatyka, gry zespołowe, ćwiczenia kształtujące koordynację, równowagę, rozciąganie ), wycieczki piesze i rowerowe w terenie, narciarstwo biegowe, zjazdowe i snowboarding.
Windsurfing w tym okresie to przede wszystkim zabawa na wodzie na różne sposoby, na deskach bez żagla, z wiosłem, z żaglem. 


Wprowadza się elementy współzawodnictwa sprawnościowego, by selekcyjnie wybierać najbardziej walecznych. Dominują metody zabawowe.


Następnym etapem jest okres szkolenia dzieci w wieku 10-12 lat popularnie nazywany UKS. 
To niezwykle ważny moment.
Następuje szybki rozwój psychomotoryczny. Nie zapomina się jednak 
o kontynuacji wszechstronnego działania. Żadnej specjalizacji, jedynie działania ukierunkowujące. Obciążenia są nieco większe i dopasowane do możliwości indywidualnych podopiecznych. Proporcje stosowania metod zabawowych 
i zadaniowych występują po równo ze szczególnym zwróceniem uwagi na aktualny stan psychofizyczny wychowanków.
W treningach na wodzie stosowany jest w miarę ujednolicony sprzęt – umożliwiający dzieciom porównywanie się i sprawdzanie swoich możliwości nie tylko sprawnościowych ale też szybkościowych.


Wprowadza się też zajęcia teoretyczne o możliwie tematyce powiązanej 
z żeglowaniem na desce takie jak poprawne nazewnictwo, nowinki sprzętowe, systemy rozgrywania regat, przepisy podstawowe, zagadnienia z zakresu higieny osobistej, odżywiania, treningu i wiele innych.


Dla budowania motywacji umożliwia się spotkania z mistrzami windsurfingu np. podczas regat. To właśnie podczas pierwszych wyjazdów i startów w imprezach dzieci widzą ten świat sportu namacalnie, biorą udział w całej jego manifestacji. Poznają innych rówieśników z kraju czy zagranicy, nawiązują się przyjaźnie często na całe życie. Poznają starszych wiekiem i stażem zawodników.
Windsurferzy to bardzo przyjazne środowisko społeczne, gdzie występują: wzajemna pomoc, motywowanie, wzory do naśladowania, radość i zabawa. Windsurfing taki jest. Kto zna temat, ten wie :)
  

   Regaty dla klasy UKS są krótkie i tak ustawiane, żeby drobne różnice sprzętowe nie odgrywały znaczenia. Często są przeplatane innymi zabawami o charakterze współzawodnictwa. Wszyscy uczestnicy nagradzani! Po prostu zabawa w regaty.
Na tym etapie wyłaniają się jednostki, które mogą dobrze rokować do modelu mistrza w przyszłości. Nie jest to regułą, jednak dzisiejsi mistrzowie dali się zauważyć już na tym etapie.

Dla klubów jest to najważniejsza grupa. To ona daje ciągłość w szkoleniu. Tutaj jest najwięcej zabawy, radości i spontanicznych zachowań dzieci. To tutaj kształtują się najmocniej pożądane nawyki takie jak dyscyplina, cierpliwość, punktualność, praca indywidualna i zespołowa oraz wiele innych mających wpływ na całe ich życie.

Kolejnym etapem są ukierunkowane działania w klasie Techno


  Zgrupowania, treningi i zawody przypominają te, jakie występują w docelowej klasie RS:X. Oczywiście ”przypominają” ponieważ obciążenia są dużo mniejsze. Wszystko odbywa się stopniowo. Wykorzystuje się narzędzia do pracy zapożyczone z docelowej grupy RS:X, jednak trenerzy nie zapominają o zabawie, o wszechstronnych treningach korygujących, kompensacyjnych
i usprawniających.
  
  Czyli oprócz pływania na desce dziecko uczy się i wkręca też w takie zajęcia jak bieganie, basen, gimnastyka, wycieczki i treningi na rowerze i nartach biegowych, zajęcia o charakterze siłowym, gry zespołowe, zajęcia 
z propriocepcji ( rozwijające czucie podłoża pod stopami i świadomość ułożenia swojego ciała ), windsurfing lodowy na płozach i na lądzie na kółkach.


Sprzęt klasy młodzieżowej przygotowawczej czyli Techno293 one design – to udany pomysł na zachowanie szkolenia na jednej desce przez kilka lat, 
z wykorzystaniem jednego modelu żagla
o różnych powierzchniach, od wielkości 5,8m2 poprzez 6,8m2 aż po 7,8m2.
Odpowiednio do wieku i rozwiniętych cech motorycznych młodego zawodnika, trener ma możliwość dobrać odpowiedni we właściwym czasie.
Zawodnik ”wypływany” w UKS-ie czyli już o dobrze rozwiniętej zwinności 
i koordynacji, błyskawicznie opanowuje technicznie nową klasę. Gdy już opanuje, czeka go szkolenie taktyczne – regatowe, nie mniej fascynujące.


W kraju odbywają się regaty wojewódzkie i ogólnopolskie, w tym najważniejsza Ogólnopolska Olimpiada Młodzieży o randze mistrzostw Polski dla tej klasy 
( tylko żagle 7,8m2 ).

Na arenie międzynarodowej rozgrywają się mistrzostwa kontynentów, mistrzostwa świata oraz młodzieżowe igrzyska olimpijskie ze systemem kwalifikacyjnym.


Kończąc wiek 16 lat bądź wcześniej będąc ”wyrośniętym”, zawodnik ma możliwość przejścia do klasy RSX.


Szkolenie juniorskie trwa do 18 roku włącznie. Jest to okres już bardziej dojrzałego sportu.
Tutaj trafia przeważnie młodzież, która jest zmotywowana i zdeterminowana do ciężkiej pracy.
Klasa RS:X juniorska z żaglem 8,5m2.

Po wieku juniorskim następuje dalszy rozwój sportowej kariery czyli grupa młodzieżowców ( do 21 lat ). Chłopcy a w zasadzie mężczyźni pływają już 
z żaglem docelowym 9,5m2, u kobiet się już nie zmienia, pozostaje 8,5m2.


Kończąc wiek 21 lat kobiety i mężczyźni wkraczają do grupy seniorskiej, docelowej, gdzie najważniejszym trofeum określa się medal olimpijski.


Osobiście żałuję, że klasa Techno jest tylko dla zawodników do 16 roku życia. Wielu z nich chętnie uprawiałaby tę klasę dalej np. do 18 roku życia. 
Nie wszyscy rozwijają się w tym samym tempie. 
 Jeden jest już gotowy do przejścia dalej do klasy RSX a pięciu jego kumpli 
z klubu jeszcze nie ( z różnym powodów ). Ci ostatni się dopiero rozkręcają sportowo, rozwijają dalej swoje cechy motoryczne i psychiczne, a tu nagle wyjątkowo trudne 2 decyzje przed nimi do podjęcia w tym samym czasie: trudniejszy od Techno RSX kontra liceum czy technikum. 
 Wydłużenie tego okresu o 2 lata spowodowałoby zapewne pozostanie jeszcze wielu dzieciaków w sporcie, którzy w obecnym systemie ”wykruszają się ”. Szkoda. Może to się kiedyś zmieni.

 W Polsce ale też na świecie brakuje większej grupy młodzieżowców zasilających później grupę seniorską, gdzie kariera jest najbardziej pożądana i wieloletnia. Szkoli się z celem postawionym na osiąganie wyników w wieku juniorskim. Tylko wyjątkowe jednostki przedostają się go kadry seniorskiej i tam osiągają prawdziwe, wieloletnie sukcesy sportowe.