Windsurfing sportowy dzieci i młodzieży w Polsce i nie tylko..

Witam Cię Rodzicu,
Być być może rozważasz zapisanie dziecka do sportowej grupy windsurfingowej?

Postaram się przybliżyć ten temat nie zanudzając jednocześnie :)


Post ten piszę z potrzeby odpowiedzi na wiele pytań zadawanych przez rodziców dzieci, które pokochały deskę z żaglem latem i na bazie emocji bądź innych pobudek chcą zapisać pociechę do klubu.  




Windsurfing sportowy jest dyscypliną olimpijską. Polska jest bardzomocna na świecie w tej dyscyplinie oraz pokrewnej czyli icesufingu (deska z żaglem na płozach w wydaniu lodowym).
Bardzo mocna, to znaczy osiąga corocznie na najważniejszych imprezach typu IO, MŚ, ME najwyższe trofea czyli medale.
Żeglarstwo, a w nim windsurfing, jest obecnie w złotej grupie jako dyscyplina strategiczna czyli o bardzo wysokim współczynniku szans medalowych 
w igrzyskach. Jest, można powiedzieć, pod specjalną opieką ministerstwa sportu.

Klasa olimpijska RS:X kobiet i mężczyzn, bo o niej mowa, jest bardzo wymagającą klasą zarówno pod względem przygotowania technicznego jak 
i motorycznego. Zawodnicy osiągający pułap pierwszej trzydziestki pucharu świata to ludzie mający za sobą co najmniej 10 letni okres ciężkich 
i systematycznych treningów.


Zatem żeby dostać się do ”topu świata” trzeba przejść kolejne szczeble szkolenia, które zaczynają się lokalnych klubach. Etapy tego procesu podobne są we wszystkich klubach na świecie, w Polsce jest nie inaczej.

Ta ścieżka wygląda tak:
1/ grupy naborowe – wiek 8-11 lat
2/ UKS-y najmłodsze grupy do 12 lat
3/ Techno 293 one design 5,8/ 6,8 do 14 lat
4/ Techno 293 one design 7,8 do 16 lat
5/ RS:X Junior do 18 lat
6/ RS:X Młodzieżowiec 18-21 lat
7/ RS:X Senior

Zaczyna się od naborów dziecinajlepiej w wieku 8-11 lat. Obszarem poszukiwań do naborów mogą być półkolonie żeglarskie, windsurfingowe, zielone szkoły czy też zajęcia na basenie bądź wpółpraca ze szkołami. Wyłania się w ten sposób dzieci utalentowane ruchowo, o predyspozycjach do sportu.

Sprzęt najczęściej zapewnia klub więc rodzic nie musi go kupować, nie wiedząc czy dziecko załapie bakcyla na dłużej.

   Zajęcia w utworzonych grupach naborowych charakteryzują się objętością wszechstronnych działań rozwijających motorykę bez obciążeń zagrażających jego zdrowiu. Do takich zajęć zaliczamy basen, zabawy biegowe w terenie i na boiskach, zajęcia w sali ( akrobatyka, gry zespołowe, ćwiczenia kształtujące koordynację, równowagę, rozciąganie ), wycieczki piesze i rowerowe w terenie, narciarstwo biegowe, zjazdowe i snowboarding.
Windsurfing w tym okresie to przede wszystkim zabawa na wodzie na różne sposoby, na deskach bez żagla, z wiosłem, z żaglem. 


Wprowadza się elementy współzawodnictwa sprawnościowego, by selekcyjnie wybierać najbardziej walecznych. Dominują metody zabawowe.


Następnym etapem jest okres szkolenia dzieci w wieku 10-12 lat popularnie nazywany UKS. 
To niezwykle ważny moment.
Następuje szybki rozwój psychomotoryczny. Nie zapomina się jednak 
o kontynuacji wszechstronnego działania. Żadnej specjalizacji, jedynie działania ukierunkowujące. Obciążenia są nieco większe i dopasowane do możliwości indywidualnych podopiecznych. Proporcje stosowania metod zabawowych 
i zadaniowych występują po równo ze szczególnym zwróceniem uwagi na aktualny stan psychofizyczny wychowanków.
W treningach na wodzie stosowany jest w miarę ujednolicony sprzęt – umożliwiający dzieciom porównywanie się i sprawdzanie swoich możliwości nie tylko sprawnościowych ale też szybkościowych.


Wprowadza się też zajęcia teoretyczne o możliwie tematyce powiązanej 
z żeglowaniem na desce takie jak poprawne nazewnictwo, nowinki sprzętowe, systemy rozgrywania regat, przepisy podstawowe, zagadnienia z zakresu higieny osobistej, odżywiania, treningu i wiele innych.


Dla budowania motywacji umożliwia się spotkania z mistrzami windsurfingu np. podczas regat. To właśnie podczas pierwszych wyjazdów i startów w imprezach dzieci widzą ten świat sportu namacalnie, biorą udział w całej jego manifestacji. Poznają innych rówieśników z kraju czy zagranicy, nawiązują się przyjaźnie często na całe życie. Poznają starszych wiekiem i stażem zawodników.
Windsurferzy to bardzo przyjazne środowisko społeczne, gdzie występują: wzajemna pomoc, motywowanie, wzory do naśladowania, radość i zabawa. Windsurfing taki jest. Kto zna temat, ten wie :)
  

   Regaty dla klasy UKS są krótkie i tak ustawiane, żeby drobne różnice sprzętowe nie odgrywały znaczenia. Często są przeplatane innymi zabawami o charakterze współzawodnictwa. Wszyscy uczestnicy nagradzani! Po prostu zabawa w regaty.
Na tym etapie wyłaniają się jednostki, które mogą dobrze rokować do modelu mistrza w przyszłości. Nie jest to regułą, jednak dzisiejsi mistrzowie dali się zauważyć już na tym etapie.

Dla klubów jest to najważniejsza grupa. To ona daje ciągłość w szkoleniu. Tutaj jest najwięcej zabawy, radości i spontanicznych zachowań dzieci. To tutaj kształtują się najmocniej pożądane nawyki takie jak dyscyplina, cierpliwość, punktualność, praca indywidualna i zespołowa oraz wiele innych mających wpływ na całe ich życie.

Kolejnym etapem są ukierunkowane działania w klasie Techno


  Zgrupowania, treningi i zawody przypominają te, jakie występują w docelowej klasie RS:X. Oczywiście ”przypominają” ponieważ obciążenia są dużo mniejsze. Wszystko odbywa się stopniowo. Wykorzystuje się narzędzia do pracy zapożyczone z docelowej grupy RS:X, jednak trenerzy nie zapominają o zabawie, o wszechstronnych treningach korygujących, kompensacyjnych
i usprawniających.
  
  Czyli oprócz pływania na desce dziecko uczy się i wkręca też w takie zajęcia jak bieganie, basen, gimnastyka, wycieczki i treningi na rowerze i nartach biegowych, zajęcia o charakterze siłowym, gry zespołowe, zajęcia 
z propriocepcji ( rozwijające czucie podłoża pod stopami i świadomość ułożenia swojego ciała ), windsurfing lodowy na płozach i na lądzie na kółkach.


Sprzęt klasy młodzieżowej przygotowawczej czyli Techno293 one design – to udany pomysł na zachowanie szkolenia na jednej desce przez kilka lat, 
z wykorzystaniem jednego modelu żagla
o różnych powierzchniach, od wielkości 5,8m2 poprzez 6,8m2 aż po 7,8m2.
Odpowiednio do wieku i rozwiniętych cech motorycznych młodego zawodnika, trener ma możliwość dobrać odpowiedni we właściwym czasie.
Zawodnik ”wypływany” w UKS-ie czyli już o dobrze rozwiniętej zwinności 
i koordynacji, błyskawicznie opanowuje technicznie nową klasę. Gdy już opanuje, czeka go szkolenie taktyczne – regatowe, nie mniej fascynujące.


W kraju odbywają się regaty wojewódzkie i ogólnopolskie, w tym najważniejsza Ogólnopolska Olimpiada Młodzieży o randze mistrzostw Polski dla tej klasy 
( tylko żagle 7,8m2 ).

Na arenie międzynarodowej rozgrywają się mistrzostwa kontynentów, mistrzostwa świata oraz młodzieżowe igrzyska olimpijskie ze systemem kwalifikacyjnym.


Kończąc wiek 16 lat bądź wcześniej będąc ”wyrośniętym”, zawodnik ma możliwość przejścia do klasy RSX.


Szkolenie juniorskie trwa do 18 roku włącznie. Jest to okres już bardziej dojrzałego sportu.
Tutaj trafia przeważnie młodzież, która jest zmotywowana i zdeterminowana do ciężkiej pracy.
Klasa RS:X juniorska z żaglem 8,5m2.

Po wieku juniorskim następuje dalszy rozwój sportowej kariery czyli grupa młodzieżowców ( do 21 lat ). Chłopcy a w zasadzie mężczyźni pływają już 
z żaglem docelowym 9,5m2, u kobiet się już nie zmienia, pozostaje 8,5m2.


Kończąc wiek 21 lat kobiety i mężczyźni wkraczają do grupy seniorskiej, docelowej, gdzie najważniejszym trofeum określa się medal olimpijski.


Osobiście żałuję, że klasa Techno jest tylko dla zawodników do 16 roku życia. Wielu z nich chętnie uprawiałaby tę klasę dalej np. do 18 roku życia. 
Nie wszyscy rozwijają się w tym samym tempie. 
 Jeden jest już gotowy do przejścia dalej do klasy RSX a pięciu jego kumpli 
z klubu jeszcze nie ( z różnym powodów ). Ci ostatni się dopiero rozkręcają sportowo, rozwijają dalej swoje cechy motoryczne i psychiczne, a tu nagle wyjątkowo trudne 2 decyzje przed nimi do podjęcia w tym samym czasie: trudniejszy od Techno RSX kontra liceum czy technikum. 
 Wydłużenie tego okresu o 2 lata spowodowałoby zapewne pozostanie jeszcze wielu dzieciaków w sporcie, którzy w obecnym systemie ”wykruszają się ”. Szkoda. Może to się kiedyś zmieni.

 W Polsce ale też na świecie brakuje większej grupy młodzieżowców zasilających później grupę seniorską, gdzie kariera jest najbardziej pożądana i wieloletnia. Szkoli się z celem postawionym na osiąganie wyników w wieku juniorskim. Tylko wyjątkowe jednostki przedostają się go kadry seniorskiej i tam osiągają prawdziwe, wieloletnie sukcesy sportowe.